De wedstrijd stond deze zaterdag 5 Juni al vroeg op het programma dus verzamelden we al om 08.00 uur op ons terrein om op tijd te vertrekken richting Klaaswaal alwaar de finale zou plaatsvinden. De jongens waren wat drukker als normaal maar gezonde spanning hoort er nu eenmaal bij. Ook aan de ouders was te merken dat er vandaag iets moois zou kunnen gaan gebeuren.

Daar aangekomen gingen we de kleedkamer in en werden onze kanjers nog even flink opgebeurd door Mama, Papa, Ooms, Tantes, vrienden en bekenden. Toen iedereen omgekleed was werd er vriendelijk verzocht aan iedereen die niet aan de wedstrijd meedeed om de kleedkamer te verlaten. De trainers Frans & Ray wilde de mannen nog even op scherp zetten. Het Team bestond vandaag uit de volgende spelers: Benjamin, Swan, Jordy, Justin, Valentijn, Corne, Wessel, Chris, Michael & Kjell.

Er werd begonnen met de warming up en na nog een kleine toespraak van Philip de Haan nam de spanning toe. De teams werden voorgesteld aan het publiek en de wedstrijd kon beginnen. Al snel waren we de betere ploeg en dat was te merken aan de kansen die ontstonden. Het geluk ontbrak nog waarschijnlijk mede door de spanning die bij sommige van ons merkbaar was. We kregen de kansen maar op de momenten dat we moesten toeslaan ontbrak de nauwkeurigheid. Totdat er een aanval van ons toch succes had. Het afstandschot werd in eerste instantie goed gestopt door de keeper maar in de rebound was Kjell er als de kippen bij en zo stonden we op 1-0 . Na deze treffer dachten onze mannen dat ze er al waren en gingen wat makkelijker lopen voetballen. Niet meer vanuit hun positie en ze dachten dit klusje wel even snel te kunnen klaren. Dat het anders zou lopen hadden de trainers al door maar alleen werd er niet geluisterd en dat betekende dat na 2 knappe uitvallen van de tegenstander we met een een 2-1 achterstand de kleedkamers konden gaan opzoeken.

In de kleedkamer was er een gespannen sfeer. De jongens wisten dat de trainers niet tevreden waren want die lieten dat duidelijk merken. Nogmaals werd er benadrukt dat we deze wedstrijd zeker op voetbalcapaciteiten niet hoefden te verliezen zolang iedereen vanuit zijn positie zou blijven spelen. Ook werd er nogmaals op geattendeerd dat overspelen en het openen van het spel naar de andere kant zeker in de tweede helft wel eens de beslissing zou kunnen gaan brengen. Dit moesten de mannen goed in de oren knopen. Na het drankje en de momenten van mondje dicht en even concentreren werd de gang naar het veld gemaakt voor de aanvang van de tweede helft.

Duidelijk was te zien dat de mannen goed hadden geluisterd en dat ze beseften als we nu niet doen wat er verteld is het wel eens een hele vervelende dag zou kunnen gaan worden. Benjamin wist dat hij nu een tijger moest zijn en timmerde zijn goal in gedachte dicht. Swan besefte dat het op zijn plek blijven en het overspelen nu toch maar eens moest gaan gebeuren. Onze rots in de verdediging Justin nam zich voor dat niemand meer langs hem zou komen. Jordy wist wat er van hem verwacht werd en had ze schoenen nog wat strakker geveterd. Valentijn onze harde werker op het middenveld deed er nog wat extra stappen bij. Net als de andere twee zwoegers Corne en Wessel die beseften dat het nu er op of er onder zou zijn. En de mannen voorin Kjell en Michael stonden op scherp en besefte dat hun acties nu nog doeltreffender moesten gaan worden. De tweede helft begon. De mannen waren er gelijk vanaf het begin bij en na 5 min. haalde Kjell na een knappe actie de trekker over en stond de 2-2 op het scorebord. Het werd spannender en spannender en dat was ook aan de kant te merken. De ouders en meegereisde supporters lieten hun stembanden (op een positieve manier) de vrije loop! En ja daar was hij dan de aanval waar een ieder op had gewacht nadat Kjell in de diepte werd gestuurd nam hij de bal aan, kapte een tegenstander uit en lag de bal breed op Michael. Deze bedacht zich geen moment en haalde verwoestend uit! 3-2 en dat was zeker gezien het begin van de eerste en de tweede helft verdiend. De spanning nam toe en de ouders hadden het niet meer langs de lijn. Nog 5 minuten te spelen en de mannen wisten als we nu blijven vechten geven we het niet meer uithanden. Er werd geknokt voor iedere meter en ja toen was het daar eindelijk: het bevrijdende fluitje van de scheidsrechter. Het feest kon beginnen.

Wederom was het F1 team van Heinenoord erin geslaagd om de Hoekse Waard Wissel Bokaal mee naar Heinenoord te nemen. En mooiere afsluiting op het toch al formidabel seizoen bestond er niet. Er werd uitbundig gefeest. De Beker werd in ontvangst genomen er werden foto’s gemaakt en natuurlijk moest er gedoucht worden met alle kleren aan. En na enig aandringen van de ouders moesten ook de trainers er aan geloven en werden ook zij te water gelaten door de feestvierende mannen. Er werd nog lang gefeest en op ons eigen terrein werden we nog verwend met de nodige versnaperingen waarvoor dank!

Jongens we hebben een top seizoen gedraaid. Herfstkampioen in de 8^e klasse, 3^e in de 6 Klasse en dan als slagroom op de taart de beker gewonnen. Namens de trainers willen we jullie bedanken voor jullie inzet en voor jullie vriendschap want zonder vriendschap is het vormen van een team uitgesloten! Iedereen bij deze een fijne zomervakantie en we wensen jullie veel succes in het nieuwe seizoen! Ook de ouders bedankt voor al jullie hulp, steun en aanwezigheid tijdens alle wedstrijden. F1 was een echt vriendenteam!

Frans & Ray